Het is weer even stil geweest maar er is weer nieuws vanaf het front, na dat ik deze week weer een rondje ziekenhuis heb gedaan.
Zo stond maandag de chirurg op de planning, die was helemaal tevreden over het litteken en ik ook al heb ik nog steeds vaak een vreemd gevoel in mijn keel als of er iets zit dat ik niet door kan slikken en als ik me druk maak of het is benauwd buiten heb ik het gevoel als of mijn keel opzet, het gevoel als of er een strakke band omheen zit.
Volgens de chirurg was dit normaal ivm het littekenweefsel dat er zit en kan ik er nog  wel een jaar last van houden, als het überhaupt  ooit verdwijnt.
Tja we doen het er maar mee er zijn ergere dingen, denk ik.
Afgelopen donderdag mocht ik weer naar de internist, die gelukkig zoals ik al hoopte mijn medicijnen heeft verhoogd en verder was ze dik tevreden en heeft goedkeuring gegeven om te gaan beginnen aan de revalidatie bij Blixembosch dus nu wachten op de intake.

Gister begonnen met de hogere dosering medicijnen en dat heb ik geweten , pfffff dan merk je dat hormonen gekke dingen zijn.
Heel de dag hyper geweest als of ik een cafeïne infuus had en een rare mist in mijn hoofd als of ik in een bubbel zat.
Goeie drugs dus.
In het begin merk je echt verschil waar het afvlakt als je lichaam er aan gaat wennen daarom zit er steeds 6 weken tussen zodat je dan een goed beeld kan vormen.
Ik voel me vandaag echt een stuk beter en hoop dat het zo aan houdt eindelijk verbetering.

Heb ook heel veel zin om te beginnen met de revalidatie om zo ook weer wat ritme te krijgen, want geloof me het leven wordt echt een sleur als iedere dag het zelfde is.
Het moeilijkste vind ik eigenlijk wel het sociale isolement waar je in komt, zeker omdat ik eigenlijk wel last heb van FOMO (Fear Of Missing Out) en nu mis ik dus alles wat ik leuk vind.
Vorig jaar veel dingen niet kunnen doen omdat ik zwanger was en nu door dit en dat vreet aan me, ga zo graag naar concerten, festivals of gewoon een leuk feestje tot midden in de nacht, en nu moet ik al mijn moed bij elkaar verzamelen om naar een verjaardag te gaan om 23;00 uur is het echt op en de volgende dag pluk ik daar dan ook de vruchten van en ben ik gesloopt.
Toch probeer ik vaker weg te gaan en dan maar een dag brak, moe ben ik toch en dan beter met weer een leuke avond als herinnering.

Dit weekend vieren we de 1e verjaardag van Vesper-James die maandag officieel 1 jaar oud wordt.
En wat een rollercoaster is dit jaar geweest.
Daarom ga ik samen met mijn moeder en de kleine V-J donderdag een paar dagen naar Portugal, even er samen uit.
Een kado aan mijn moeder omdat ze er altijd voor ons is en ik niet zou weten wat ik zonder haar zou moeten.

Zo weer iedereen op de hoogte over het hoe en wat
Ik ga lekker genieten dit weekend en straks in Portugal

Laterrrrrrr !!!